Nauka w malarstwie

Euklides, Heron z Aleksandrii, Ptolemeusz : dzieli ich od najstarszego do najmłodszego prawie 500 lat, a łączy ich jedno: nauka. Dzięki tym wielkim postaciom starożytnego świata powstały pierwsze prawa optyki. Optyka oparta na geometrii, prawa promieni widzianych, teoria emisyjna, które stały się bazą do dalszych rozszerzeń i dociekań naukowych.

Ciemnia optyczna

Jednym z najbardziej fascynujących urządzeń optycznych jest camera obscura, tłumaczone z łaciny jako ciemnia optyczna, czy już bardziej po włosku ciemna komnata. Jej długa historia eksperymentalna przyczyniła się do zrozumienia wielu praw optyki, a w konsekwencji do wynalezienia aparatu fotograficznego. Najstarsza wersja tego prostego urządzenia pochodzi z czasów starożytnych. Była to ciemna komora, do której przez mały otwór wnikało światło. Naprzeciwko otworu, na białej ścianie można było obserwować odwrócony obraz obiektu, który znajdował się przez komorą. Pierwotnie przyrząd ten wykorzystywano do obserwacji zaćmienia słońca, jego zadaniem była ochrona wzroku ludzkiego.

Camera obscura – rozmaitości

Camera obscura wywarła wpływ na wiele dziedzin nauki i sztuki. Aż trudno uwierzyć, ja szybko znaleziono dla niej nowe obszary zastosowania. Już w czasach nowożytnych, na przełomie XIII i XIV wieku camerę wykorzystywano do pokazów ruchomych obrazów. Rzut obrazu przez mały otwór do wnętrza ciemnego pomieszczenia zapoczątkował ideę przyszłego kina.

Camera obscura zyskała sobie ogromną popularność przede wszystkim wśród malarzy i grafików. Analizę powstawania obrazu, który jawił się po przejściu światła przez mały otwór tego przyrządu przedstawił Leonardo da Vinci w jednym ze swoich zapisów znajdujących się w Kodeksie Atlantyckim. Zresztą sam malarz bardzo często korzystał z tego urządzenia.

Nieco później Giovanni Battista della Porta zainicjował wykorzystanie przyrządu w malarstwie poprzez dodanie do konstrukcji camery soczewki skupiającej i lustra wewnętrznego, które ustawione pod kątem 45 stopni odbijało światło pozyskanego obrazu.

Z tak przygotowanego urządzenia korzystał m. in. Johannes Vermeer malując swoje najsłynniejsze portrety. Tak pracował Piranesi czy Canaletto odwzorowując idealnie rzymskie ruiny czy miejskie place.

Redaktor Serwisu

copyright 2017

You may also like...

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Przeczytaj poprzedni wpis:
Dodatki do zdjęć w Internecie

Gdy rozpoczynamy naszą przygodę z fotografią, mamy prawo do popełniania różnych, technicznych błędów. Wszak na niepowodzeniach budujemy swoje doświadczenie, które...

Zamknij